เคยลองถามดัวเองสักครั้งไหม ว่าชีวิต...ชีวิตหนึ่ง..
ของคนคนหนึ่ง..นั้น คือ การเดินทาง..อันไกล..แสนไกล
ต้องใช้ระยะเวลาอันยาวนาน และต้องฟันฝ่าอุปสรรคนานา...
นับประการ กว่าที่ทุกคนจะถึงเส้นชัยหรือจุดหมายปลายฝัน
ที่ตนวาดหวังไว้

*****************

เชื่อว่าทุกคนต้องมีเส้นทางนั้นของตนเอง มีไว้เพื่อตามหา
กอบเก็บความฝัน..ความหวัง ...ความสำเร็จ..หรือจะด้วยอะไร..
และเพราะเหตุผลใดก็ตาม... สิ่งนั้นล่ะ คือพลัง คือกำลังใจ
คือแรงขับ ให้การเดินทางดำเนินไปได้ คือแรงกระตุ้นให้ทุกก้าว
ที่เดินไปถึงจุดหมาย...ปลายทาง

************************

คุณคิดว่าตนเองออกเดินทางแล้วหรือยัง...
อะไรคือจุดเริ่มต้น.......อะไรคือจุดสิ้นสุด..
และก่อนเดินทางนั้นคุณได้วางแผนไว้บ้างหรือเปล่า..

**********

มันคงจะดีไม่น้อยนะ... หากระหว่างการเดินทางนั้น
เรามีเพื่อนร่วมเดินไปด้วยกัน ...... ก้าวไปพร้อม ๆ กัน
เดินเคียงกันไปตลอดทาง.....คอยดูแล... ห่วงใย ...
เอาใจใส่ ไถ่ถามความเป็นไปของเรา... ปลอบใจยาม
ที่อ่อนล้าโรยแรง...ตักเตือนเมื่อยามเดินพลาดพลั้ง
และยิ้มรับเมื่อวันนั้นมาถึง ...วันที่เราเดินไปสุดเส้นทาง
ได้อย่างสง่างาม ....

คุณจะชวนใคร หรือจะให้ใคร
เดินไปกับคุณบ้างหรือเปล่า......
หรือคุณเข้มแข็งพอที่จะเดินคนเดียว....